Jak uprawiać lewkonię?

Lewkonia to jeden z najładniej pachnących kwiatów ogrodowych, swoim zapachem bardzo przypomina maciejkę. Różnica polega na tym, że w przeciwieństwie do maciejki lewkonia pachnie intensywnie przez cały dzień, a nie tylko w nocy. Dostępne w sklepach są – oprócz zagranicznych odmian – także odmiany polskie, o kwiatach pojedynczych  i pełnych, w całej gamie kolorów, np. Lewkonia Varsovia „Bona” (żółta pełna), „Kama” (bordowa pełna) czy „Jaga” (różowa pełna).

Jakie odmiany mamy do wyboru?

Pachną wszystkie, ale możemy kupić i wysiać zarówno odmiany o pojedynczych, jak i pełnych kwiatach, w najróżniejszych odcieniach. Najpopularniejsze są lewkonie letnie, które siane wiosną zakwitają latem tego samego roku, ale możemy spotkać się również z lewkoniami jesiennymi (kwitną jesienią tego samego roku co wysiane) oraz z zimowymi (wysiane w maju – czerwcu zakwitają dopiero w marcu następnego roku). Ciekawostką jest też specyficzny sposób odróżniania siewek lewkonii pełnych od pojedynczych, ponieważ posiadają one specjalny znacznik, powodujący jasnozielone zabarwienie liści roślin o pełnych kwiatach. Widać to już na siewkach wtedy, gdy po wzejściu nasion zacieniujemy je na kilka dni i obniżymy temperaturę do ok. 7 st.C. Po kilku dniach siewki ciemnozielone dadzą kwiaty pojedyncze, siewki jasnozielone – kwiaty pełne. Na nasionach zwykle dana grupa jest oznaczona odpowiednim symbolem. Zaciemnienie siewek tylko uwidacznia kolor liści, nie powoduje go.

Jak i gdzie można je uprawiać?

Nadają się głównie na rabaty przydomowe, ze względu na wysokość pędów kwiatowych (od 40 do 90 cm) ale również na kwiat cięty, do pędzenia w szklarniach. Na balkony i tarasy możemy wybrać te niższe odmiany. Nasiona wysiewamy od października do marca w domu, wysadzamy na rabaty w kwietniu, niezbyt gęsto. Lewkonia lubi próchniczą, bardzo żyzną i lekko piaszczystą ziemię oraz słoneczne stanowisko. Nie toleruje przelania, podlewamy ją bardzo umiarkowanie. Wytrzymuje nawet krótkotrwałe przymrozki (do -5 st. C.)

Jakie choroby atakują lewkonie?

Aby uniknąć chorób już od początku należy zadbać o odpowiednie warunki dla roślin. Nasiona należy wysiewać do wyprażonej lub odkażonej chemicznie ziemi, często wietrzyć, zapewnić dużo światła i bardzo ostrożnie podlewać. Podobne traktowanie należy się dorosłym roślinom (oczywiście poza odkażoną ziemią). Lewkonii nie sadzimy w miejscu, gdzie wcześniej rosły kapusta, sałata itp. oraz zmieniamy miejsca sadzenia samych lewkonii tak, aby się nie powtarzały. Najczęstsze choroby atakujące dorosłe rośliny to głównie grzybowe, wywołane nadmierną wilgocią, zagęszczeniem roślin, brakiem wietrzenia w tunelach – mączniak rzekomy (silne zniekształcenie wierzchołków pędów i ich zamieranie), czarna zgnilizna krzyżowych (więdnięcie i zamieranie całych roślin), szara pleśń (zamieranie siewek oraz kwiatostanów), zgnilizna Twardzikowi korzeni i łodyg (zamieranie całych roślin). Na choroby grzybowe można poza zapobieganiem stosować odpowiednie środki chemiczne, gdyż łatwo przenoszą się one na inne rośliny. Zaatakowane lewkonie należy koniecznie usunąć razem z korzeniami i spalić

peperomiafraseri

Jak pielęgnować Peperomie?

Peperonia jest to kwiat niski nie więcej niż 20 cm. Ciężka w uprawie ale lubiana przez ludzi. Rośliny te lubią cień w naturze na podwórku lubią rosnąć pod drzewami.

Przy zakupie warto zwrócić uwagę na to czy nie zaczynają gnić liście i czy są ładnie wybarwione.

Wilgotność powietrza.

Wszystkie peperomie lubią dużą wilgotność powietrza, zwłaszcza w wysokiej temperaturze. Postaw doniczkę na podstawce z wodą i kamykami. Upewnij się ,że dno doniczki nie dotyka wody.

Sadzonki wierzchołkowe.

Wybierz pęd lub koniec pędu przynajmniej z dwiema parami zdrowych liści i zdrowym wierzchołkiem wzrostu. Utnij poniżej drugiej pary liści.

Przygotuj sadzonkę przez obcięcie łodyżki tuż pod liściem.

Usuń dolną parę liści.

Miejsce cięcia zanurz w preparacie stymulującym ukorzenianie i umieść sadzonkę w mieszance piasku i ziemi liściowej. Koniec sadzonki musi dotykać dna otworu, a liście znaleźć się na poziomie ziemi.

Podlej obficie i przykryj najlepiej torebką foliową. Odkrywaj na 5 minut dziennie i utrzymuj stałą wilgotność powietrza i ziemi. Zdejmij przykrycie po 21 dniach i dobrze ukorzenione sadzonki przesadź do zwykłej ziemi.

Przesadzanie.

Przesadź wiosną, jeśli doniczka jest wyraźnie mała. Przed tym obficie podlej.

Przygotuj doniczkę większą, z warstwą drenażu i wilgotnej ziemi gliniastej.

Weź doniczkę w jedną rękę, osłaniając ziemię i przytrzymując roślinę między palcami. Postukaj lekko brzegiem doniczki i wyjmij bryłkę korzeniową.

Ostrożnie, aby nie uszkodzić korzeni, usuń spomiędzy nich starą ziemię patyczkiem.

Ustaw roślinę w środku nowej doniczki na warstwie podłoża.

Uzupełnij doniczkę świeżą ziemią, ugniatając ją, aż doniczka będzie pełna. Sprawdź, czy wszystkie korzenie są przykryte. Postaw w cieniu na 2 dni i nie podlewaj, aby pobudzić korzenie do wzrostu w ziemię.

Sadzonki liściowe i wierzchołkowe.

Peperomie niektóre odmiany można rozmnażać przez sadzonki liściowe i wierzchołkowe na wiosnę. Przygotuj doniczkę z drenażem i mieszanką piaski i ziemi liściowej w stosunku 1;1.

Wybierz roślinę z kilkoma zdrowymi pędami i liśćmi i zetnij ostrym nożem tuż nad ziemią.

Zanurz powierzchnię cięcia w preparacie do ukorzeniania i strząśnij nadmiar proszku.

Zrób małe otwory w ziemi wokół brzegu doniczki.

Unieść sadzonkę aż po nasadę blaszki liściowej, tak aby końcem dotknąć dna otworu. Ugnieć ziemię wokół sadzonki. Powtórz czynności z następnymi sadzonkami.

Podlej obficie i przykryj folia na pałąku. Utrzymuj stałą wilgotność ziemi. Odkrywaj na 5 minut dziennie, aby zapobiec sadzonek.

Nowe roślinki utworzą się u podstawy blaszki liściowej. Gdy dobrze podrosną, przygotuj małe doniczki.

Delikatnie oddziel roślinę od starego liścia uważając, aby nie uszkodzić korzeni.

Posadź młode roślinki, podlej i postaw w cieniu na 2 dni.

Jak pielęgnować Sansewierie Gwinejską

Sansewieria Gwinejska jest to roślina pokojowa. Jest rośliną wytrzymałą ale nie lubi dużo wody ( czyli trzeba jej często nie podlewać). Wybierając roślinę w sklepie warto zwrócić uwagę na zdrowe liście aby był bez plam i uszkodzonych boków. Ważne jest także to czy jest dobrze ukorzenieni ona ponieważ roślina źle ukorzeniona lubi się przewracać.

Przesadzanie.

Przesadzaj wiosną co 2 lata, gdy wyrosną silne odrosty korzeniowe, a korzenie przerastają przez otwór odpływowy. Przed tym podlej dużą ilością wody.

Przygotuj doniczkę o rozmiar większy z warstwą drenażu i wilgotnej ziemi gliniastej.

Weź doniczkę w jedną rękę, osłaniając ziemię i przytrzymując roślinę między palcami. Postukaj lekko brzegiem doniczki i wyjmij bryłę korzeniową.

Ostrożnie, aby nie uszkodzić korzeni, usuń patyczkiem spomiędzy nich starą ziemię.

Unieść roślinę w środku nowej doniczki na warstwie podłoża.

Uzupełnij doniczkę świeżą ziemią, tak aby przykryć wszystkie korzenie. Silnie ugnieść. Postaw roślinę w cieniu na 2 dni i nie podlewaj , aby korzenie się pobudziły.

Sadzonki liściowate.

Przygotuj tacę lub mozaikę z warstwą drenażu i warstwą mieszanki ziemi z ostrym piaskiem.

Wybierz zdrowy liść i utnij go u podstawy.

Połóż liść na twardej desce i potnij na 2,5 cm fragmenty. Zrób małe nacięcie na dolnej powierzchni cięcia każdego fragmentu czyli tej, która była bliżej podstawy liścia.

Umieść fragment liścia do połowy w podłożu, upewniając się, że w ziemi znalazła się dolna część sadzonki.

Podlej obficie i przykryj. Zdejmij okrycie na 5 minut dziennie, aby zapobiec gniciu. Utrzymuj stałą wilgotność ziemi i temp. 21 stopni C. z fragmentów wyrosną nowe liście i korzenie.

Kiedy nowe rośliny mają 2-3 liście wyjmij ostrożnie z ziemi, oddziel od fragmentu starego liścia i posadź każdą oddzielanie.

Czyszczenie.

Odkurzaj liście miękką szmatką zwilżoną w letniej wodzie. Podtrzymuj liść druga ręką. Nie nabłyszczaj liści.

Podlewanie.

Nadmierne podlewanie sansewieria powoduje szybkie gnicie rośliny. Pozwól ziemi przeschnąć między kolejnymi podlewaniem. Wylej nadmiar z podstawki po 15 minutach.

Podział rośliny.

Przygotuj 2 doniczki z warstwą drenażu i ziemi.

Wyjmij roślinę z doniczki i ostrożnie usuń ziemię.

Ostrożnie rozerwij bryłę korzeniową i rozdziel część nadziemną.

Posadź obie części w zwykły sposób.

Żywopłot z jaśminowca i złotlinu chińskiego

Jakie krzewy na niższy żywopłot?

Jeśli nie musimy lub nie chcemy odgradzać się od świata wysokim zielonym murem, możemy zdecydować się na niższy, do 1,5 metra żywopłot. Przy takiej wysokości spełni on wszystkie swoje funkcje, dodatkowo nie pomniejszy optycznie ogrodu, i nie odizoluje nas tak bardzo, jak wyższy. Mamy również większy wybór roślin na taki żywopłot, zarówno iglastych jak i liściastych, co sprawia, że nasz ogród może się wyróżniać, nie będzie monotonny ani jednym z wielu w naszej okolicy.

Jakie rośliny iglaste nadają się na żywopłot do 1,5 metra?

W zasadzie większość, również i te, które wybieramy chcąc mieć wysoki żywopłot. Wysokie tuje, jałowce, cyprysiki, wszystkie te krzewy możemy przecież przycinać, zagęszczą się a nasz żywopłot będzie miał taką wysokość, jaką chcemy i nieco szybciej urośnie. Z niższych (do 1,5 m) i tym samym wolniej rosnących możemy też posadzić np.: cyprysiki – Minima Aurea (złotozielony), Boulevard (srebrzystoniebieski), Filifera (zielony z długimi „makaronowymi” gałązkami), Filifera Aurea (jak Filifera tylko złoty). Z jałowców nadają się m.in. Kuriwao Gold ( intensywnie złoty), Stricta (zielony), Suecica (zielony), Suecica Aurea (złoty), Wichita Blue (niebieski) oraz formy krzaczaste i szerokie, które można formować. Na taki żywopłot nadają się też świerki karłowe – Conica (zielony), Daisy’s White (złoty), Laurin (zielonozłoty), Sander’s Blue (niebieski), Zuckerhut (zielony) oraz cisy, zwłaszcza pięknie złoty Elegantissima.

Jakie rośliny liściaste wybrać?

W przypadku roślin liściastych możliwości mamy ogromne. Przeważająca ilość krzewów osiąga wysokość od 1 do 1,5 metra, większość dobrze znosi cięcie zagęszczające, zdecydowana większość kwitnie, do tego mają również ozdobne liście, owoce czy gałązki. Tu ograniczy nas tylko nasza gleba, bo do niej trzeba dopasować rośliny oraz nasze chęci do pielęgnacji ogrodu i żywopłotu. Na niższe żywopłoty nadają się m.in.: berberysy – kolce dodatkowo chronią nas przed intruzami, obficie kwitnące omżyny Dawida (budleje), pięknotki Bodiniera, pigwowce, derenie – kolorowe liście i gałęzie, żylistki (piękne kwiaty), oliwniki (kolorowe liście), forsycje (nadają się też na formowany żywopłot), ketmie syryjskie, hortensje krzaczaste (ogrodowe są niższe), ostrokrzewy (zimozielone, odmiany o zielonych i kolorowych liściach, również na formowane żywopłoty), złotliny, bukszpany i ligustry (zielone i o kolorowych liściach, również na formowane żywopłoty), tawuły, jaśminowce, pęcherznice, laurowiśnia (zimozielona), ogniki (zimozielone, ozdobne owoce zimą), śnieguliczka (również na formowane żywopłoty), kolkwicja chińska, kaliny, krzewuszki (wajgele), azalie, różaneczniki, klony palmowe, katalpy, oczary (kwitną zimą), buki, wierzby, a nawet wysokie ozdobne trawy, czy pnącza. Wybór jest naprawdę ogromny.

Jakie rośliny sadzić przy ulicy?

Żywopłot z roślin liściastych bardziej nadaje się nad płot przy ruchliwej drodze, ponieważ są one odporniejsze od iglaków na zanieczyszczenia powietrza. Wiele odmian jest wręcz zalecanych do takich nasadzeń jako najbardziej odporne na suszę, zanieczyszczenia i słabą glebę – krzewuszki, berberys Superba, klon jawor, wszystkie derenie, żylistek szorstki Plena, forsycja Lynwood, złotlin, kolkwicja chińska, pęcherz nice,  wierzba Hakuro-Nishiki, tawuły. Posadzone w dwóch rzędach zapewnią nam nie tylko oczyszczenie powietrza, ale też prywatność i ciszę również zimą dzięki gęstym gałęziom.

Szklane ściany w kuchni to praktyczny i modny trend

Jak zamontować płytę szklaną na ścianie w kuchni?

Wykończenie ściany nad blatem kuchennym szklanymi panelami ma wiele zalet – pozwala wykończyć ścianę pod szkłem niemal dowolnie, a szyba zabezpieczy ją przed zabrudzeniami i ogniem, do tego łatwo się ją myje nawet z kłopotliwych zabrudzeń. Ponadto jest to o wiele bardziej nowoczesne rozwiązanie, odpowiednie do kuchni otwartych na salon, gdzie niezmiernie ważne jest estetyczne połączenie dwóch części pomieszczenia o zupełnie różnych funkcjach tak, by nie było zgrzytów. Dzięki szklanym taflom unikniemy wydzielonej wzrokowo przestrzeni do gotowania, tak jak ma to miejsce w przypadku kafelków ściennych, co umożliwi nam swobodniejszą, nawiązującą do części wypoczynkowej aranżację kuchni.

Jakie szkło wybrać do kuchni?

Przed każdym montażem, przy zakupie szyby trzeba zlecić wycięcie w niej otworów na gniazdka elektryczne, ewentualnie otworów pasujących do elementów montażowych czy baterię ścienną, krawędzie tafli trzeba też oszlifować. Później nie będzie to już możliwe. Wymiary szkła lepiej jest pobierać przy już zamontowanych szafkach kuchennych, gdzie wiadomo już, że nic się nie zmieni. Rodzaj szyby też ma tu znaczenie – wybór jest ogromny, od zwykłego szkła typu float, o lekko zielonkawym zabarwieniu, które dodatkowo można pokryć od strony montażowej lakierem w dowolnym kolorze, poprzez szkło matowe, klejone, hartowane, zbrojone, mozaiki szklane. Szkło klejone, hartowane i zbrojone to lepszy wybór w przypadku, gdy decydujemy się na montaż na śrubach czy dystansach – szyba jest odsunięta od ściany i łatwiej ją stłuc, a te rodzaje szkła są bezpieczniejsze, klejone nie rozpryśnie się, a hartowane rozbija się w drobne ale nieostre kawałeczki.

Jak zamontować szkło?

Możemy to zrobić na cztery sposoby: montaż na szynach, montaż na śruby, na dystanse lub bezpośrednie przyklejenie szyby do ściany. Szyby montujemy zmatowioną stroną do ściany, wcześniej dokładnie je myjemy i wycieramy do sucha, potem czyszczenie od strony ściany będzie niemożliwe.

Montaż na szynach wymaga kupienia gotowego zestawu, składającego się z tafli szklanej, listew oraz klipsów montażowych, a także na własną rękę kleju montażowego. Dolną szynę przyklejamy do blatu kuchennego, w ścianie wiercimy otwory na kołki, na nich zakładamy klipsy montażowe a na klipsach mocujemy górną listwę. Teraz wystarczy tylko wsunąć szkło w listwy, ale do tego potrzebujemy przynajmniej jednego wolnego na długość szyby boku ściany. To jedna wada tej metody.

Montaż na śruby lub dystanse nie wymaga aż tyle miejsca, szybę montuje się bezpośrednio z blatu, na kołki i śruby, które zasłania się metalowymi nakładkami. Zaletą montowania na dystansach, czyli szyby mocno odsuniętej od ściany, jest możliwość założenia pod nią oświetlenia. Minusem jest zwiększone ryzyko stłuczenia oraz niemożność jej uszczelnienia, przez co za szybę może dostawać się wilgoć i zanieczyszczenia.

Najprostszym sposobem montowania szkła jest przyklejenie go, nie widać wtedy żadnych elementów mocujących ani tez bezbarwnego kleju. Jeśli pod szkłem chcemy mieć tapetę, szybę wymierzamy tak, by lekko wystawała poza oklejone miejsce, przynajmniej na bokach musi być przyklejona bezpośrednio do ściany. Miejsca styku ze ścianą dookoła zabezpieczamy silikonem a przy blacie dodatkowo ozdobną listwą.