Dojrzałe melony

Dlaczego warto uprawiać melony?

Melony – warzywa z rodziny dyniowatych, pięknie pachnące i o niepowtarzalnym smaku. Zawierają wiele cennych witamin, mają właściwości lecznicze, zwłaszcza przy nadciśnieniu i prostacie. Dzięki pracom nad nowymi odmianami obecnie w sprzedaży są takie, które przystosowane są do upraw amatorskich, czyli do naszych ogródków.

 

Jakie wymagania ma melon?

Melon ma niestety dość wysokie wymagania co do gleby, stanowiska, nawożenia i podlewania, ale za to odpłaca się niepowtarzalnym smakiem i aromatem, nie do uzyskania w hodowlach na wielką skalę czy od melona z supermarketu. Warto wybierać do uprawy krajowe odmiany, przystosowane do naszych warunków klimatycznych, jak np. Malaga, Emir czy Seledyn.

Melon wymaga ciepłego stanowiska, osłoniętego od północy, najlepiej innymi, wysokimi i gęstymi roślinami. Gleba musi być żyzna, odczyn 6 – 7, koniecznie nawieziona dość dużą ilością obornika lub kompostu. Melon bardzo dobrze reaguje na uprawę na ciepłym zagonie, w tyn celu kopiemy rowek szeroki i głęboki na ok. 50 cm, wypełniamy go ciepłym obornikiem, najlepiej końskim, króliczym lub nieco obsuszonym bydlęcym, udeptujemy obornik i na wierzchu usypujemy wał z żyznej ziemi na wysokość co najmniej 30 cm. W tym wale sadzimy rozsadę z melona. Nawożenie powinno być dostosowane do żyzności ziemi – im mniej żyzna, tym więcej nawozu.

Melony siane wprost do gruntu nie zdążą dojrzeć, dlatego należy przygotować miesiąc wcześniej rozsadę. Młode, miesięczne roślinki, z dobrze wykształconymi 4 – 5 – ma liśćmi, nieprzerośnięte, każda w osobnej sporej (ok. 10 cm średnicy) doniczce, wysadzamy do gruntu dopiero jak ziemia nagrzeje się od słońca, w końcu maja lub początku czerwca. Odległość między roślinami ok. 50 cm, sadzimy dość płytko, bo roślina może zagniwać. Melonom służy ściółkowanie słomą, korą, przekompostowanymi trocinami, lub sadzenie na folii czarnej lub włókninie, w wyciętych specjalnie otworach (włókninę czy folię trzeba rozłożyć na zagonie kilka dni przed sadzeniem, wcześniej należy podlać i nawozić zagon).

W razie chłodów, dziennych czy nocnych zagonki okrywamy włókniną, może ona leżeć na zagonie nawet kilka dni.

Zasilamy melony przez cały okres wegetacji, przefermentowaną i rozcieńczoną gnojówką lub saletrą amonową. Podlewamy umiarkowanie i nie za często, odstaną i ciepłą wodą, gdyż rośliny i dojrzewające owoce mają skłonności do zagniwania. Zagniwaniu owoców można zapobiec podkładając pod nie kawałki desek, odwrócone podstawki lub po prostu obracając owoce. Należy tego pilnować zwłaszcza w deszczowe dłuższe okresy.

Kiedy właściwie zbierać melony?

Smak melona zależy od uprawy i właściwego terminu zbioru. Przeważnie melony dojrzewają już od sierpnia do końca września. Pierwszym wskaźnikiem jest zmiana koloru skórki melona oraz łatwe odchodzenie owocu od szypułki. Jeśli nie wszystkie owoce dojrzały, a zbliżają się jesienne przymrozki, to wszystkie wyrośnięte melony należy zebrać i złożyć w ciepłym i suchym miejscu, gdzie będą mogły dojrzeć. Dojrzałe w pełni owoce nie nadają się do dłuższego przechowywania ani na półkach piwnicznych, ani tym bardziej w lodówce, gdzie ewentualnie można je przez godzinę tylko schłodzić przed zjedzeniem.

 

Frazy odsyłające:

  • melony
  • uprawa melona

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *